Voor Bay Hagebeek is fotograferen een manier om meer in het moment aanwezig te zijn. Maar paradoxaal genoeg zien we op veel van de alledaagse beelden die hij vastlegt, hoe mensen in hun scherm verdwijnen. Een reflectie op (niet) gezien willen worden, nabijheid en de kracht van het ongepolijste.

Sinds september 2024 onderzoekt Bay Hagebeek de situatie op de Nijmeegse tippelzone, de enige die ons land nog kent. Vrouwen op de Nijmeegse tippelzone konden de afgelopen jaren rekenen op een speciaal team hulpverleners, dat hen op weg moest helpen naar een ander leven. Dat team is gestopt, en de vraag is: wat heeft het opgeleverd, en wat moeten de sekswerkers nu?

Wakkeren de media angst aan? En is nieuws vermijden – wat steeds meer mensen lijken te doen – dan de oplossing? Volgens journalist Fréderike Geerdink niet: die oplossing zit volgens haar eerder in een andere vorm van journalistiek, met meer aandacht voor machtsverhoudingen.

Steeds meer mensen zeggen dat zij het nieuws mijden. Het is te intens, te veel, te negatief. Ook binnen boeddhistische kringen klinkt regelmatig het verlangen om afstand te nemen van de dagelijkse informatiestroom, om de geest tot rust te brengen. De aanname lijkt te zijn dat minder weten gelijk staat aan meer innerlijke vrede.

Maar die beweging roept een fundamentele vraag op: wie kan het zich veroorloven om níét te weten?

Sinds september 2024 onderzoekt Bay Hagebeek de situatie op de Nijmeegse tippelzone, de enige die ons land nog kent. Een jaar nu kunnen sekswerkers daar terecht zonder zich te hoeven registreren bij de gemeente. Die verwachtte extra overlast, maar de vraag is: hoe staat het er nu voor op de laatste tippelzone van Nederland?